جام جهانی فیفا ۲۰۲۶

logo ۵۰٪ تخفیف روی همه حساب‌ها logo

Close Icon
خانه مدیریت ریسک

نقطه کور شما: از ۴ ریسک بحرانی قبل از اینکه برایتان گران تمام شوند، اجتناب کنید

نقطه کور شما: از ۴ ریسک بحرانی قبل از اینکه برایتان گران تمام شوند، اجتناب کنید

Your Blind Spot: Avoid 4 Critical Risks Before They Cost You

هر معامله‌گری اصول اولیه مدیریت ریسک را می‌داند: تعیین حد ضرر، عدم استفاده بیش از حد از اهرم مالی و تنوع بخشیدن به دارایی‌هایتان. اگرچه این موارد ضروری هستند، اما صرفاً مقدمه‌ای بر آن‌ها هستند. بازارهای مالی یک اکوسیستم پیچیده هستند که در آن‌ها خطرات پنهان می‌توانند یک حساب را به طور کامل و اغلب بدون هشدار از بین ببرند. این‌ها خطراتی هستند که در راهنماهای مقدماتی معاملاتی نشان داده نمی‌شوند، اما منجر به نابودی معامله‌گران خصوصی و صندوق‌های پوشش ریسک میلیارد دلاری شده‌اند . معامله‌گران ریسک‌پذیر نیز مصون نیستند: چالش‌های بی‌شماری از دست رفته و حساب‌های تأمین‌شده از بین رفته‌اند. پس آماده باشید، زیرا قرار است چهار مورد از خطرناک‌ترین خطراتی را که هنگام معامله با آن‌ها مواجه خواهید شد، به شما بگوییم.

درک طیف کامل ریسک، چیزی است که معامله‌گر سودآور همیشگی را از بقیه متمایز می‌کند . این در مورد نگاه کردن فراتر از نمودار قیمت و شناخت نیروهای عمیق‌تر و به هم پیوسته‌ی دخیل است. این راهنما چهار نوع ریسک حیاتی در معاملات را که اکثر شرکت‌کنندگان نادیده می‌گیرند، آشکار می‌کند: ریسک بازار، ریسک عملیاتی، ریسک نقدینگی و ریسک سیستمی . با درک این تهدیدها، می‌توانید یک استراتژی معاملاتی واقعاً انعطاف‌پذیر بسازید.

۱. ریسک بازار: جریان اجتناب‌ناپذیر

ریسک بازار (یا ریسک سیستماتیک) پتانسیل ضررهای مالی ناشی از عواملی است که بر عملکرد کل بازار مالی تأثیر می‌گذارند . شما نمی‌توانید این ریسک را از طریق تنوع‌بخشی از بین ببرید. آن را به عنوان جزر و مدی در نظر بگیرید که همه قایق‌ها را بالا یا پایین می‌برد. مهم نیست که استراتژی شما چقدر خوب ساخته شده باشد، رکود گسترده بازار احتمالاً همه چیز را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

این نوع ریسک از رویدادهای گسترده اقتصادی، ژئوپلیتیکی یا اجتماعی ناشی می‌شود. این ریسک ذاتی خود بازار است که ناشی از تغییر در نرخ بهره، نرخ ارز، قیمت سهام و قیمت کالاها است . به عنوان مثال، افزایش ناگهانی نرخ بهره توسط یک بانک مرکزی می‌تواند ارزش اوراق قرضه را کاهش داده و بر ارزش‌گذاری سهام در کل بازار تأثیر بگذارد.

انواع ریسک بازار

ریسک بازار یک موجودیت واحد نیست، بلکه مقوله‌ای است که شامل چندین تهدید خاص می‌شود:

  • ریسک سهام: ریسک ضرر ناشی از تغییر قیمت یک سهم یا کل بازار سهام.
  • ریسک نرخ بهره: ریسکی که ارزش یک دارایی، به ویژه اوراق بهادار با درآمد ثابت مانند اوراق قرضه، به دلیل تغییر در نرخ بهره کاهش می‌یابد.
  • ریسک نرخ ارز (ریسک نرخ ارز): ریسک از دست دادن پول در سرمایه‌گذاری‌های خارجی به دلیل نوسانات نامطلوب نرخ ارز.
  • ریسک کالا: ریسک ضرر ناشی از نوسانات قیمت کالاهایی مانند نفت، طلا یا محصولات کشاورزی.

اندازه‌گیری ریسک بازار

اگرچه نمی‌توانید ریسک بازار را حذف کنید، اما می‌توانید آن را اندازه‌گیری کنید. رایج‌ترین ابزار، ارزش در معرض ریسک (VaR) است . VaR یک معیار آماری است که با توجه به شرایط عادی بازار، میزان ضرر احتمالی که یک حساب می‌تواند در یک دوره خاص با آن مواجه شود را تخمین می‌زند. یکی دیگر از معیارهای کلیدی ، بتا است که نوسانات سهام را نسبت به بازار گسترده‌تر اندازه‌گیری می‌کند. بتای ۱ نشان می‌دهد که دارایی با بازار حرکت می‌کند، در حالی که بتای بزرگتر از ۱ نشان‌دهنده نوسانات بیشتر است.

مثال تاریخی: بحران مالی ۲۰۰۸

بحران مالی سال ۲۰۰۸ نمونه بارزی از ریسک بازار است . فروپاشی بازار مسکن ایالات متحده، اثر دومینویی را ایجاد کرد که تقریباً بر هر طبقه دارایی در سطح جهان تأثیر گذاشت. حتی پرتفوی‌ها و استراتژی‌های متنوع نیز با فروپاشی کل سیستم مالی، ضررهای قابل توجهی متحمل شدند.

۲. ریسک عملیاتی: خطر از درون

ریسک عملیاتی، تهدید ضرر و زیان ناشی از فرآیندهای داخلی، افراد و سیستم‌های ناموفق یا از رویدادهای خارجی است. این دسته از ریسک، «خطای انسانی و فنی» است. ریسک عملیاتی کاملاً بر یکپارچگی زیرساخت‌ها و رویه‌هایی که تجارت را تسهیل می‌کنند، مستقل از حرکات کلی بازار، تمرکز دارد . کمیته نظارت بانکی بازل، ریسک قانونی را در این تعریف لحاظ می‌کند، اما ریسک استراتژیک و اعتباری را مستثنی می‌کند.

برای یک معامله‌گر، این می‌تواند به طرق مختلفی آشکار شود: از کار افتادن پلتفرم معاملاتی در حین یک رویداد با نوسانات بالا، ورود اشتباه سفارش (معامله “انگشت بزرگ”) یا حتی نقض امنیت سایبری. برخلاف ریسک بازار، ریسک عملیاتی اغلب منحصر به یک شرکت یا فرد خاص است.

انواع ریسک عملیاتی

ریسک‌های عملیاتی را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد:

  • ریسک کارکنان: زیان‌های ناشی از اشتباهات کارکنان، کلاهبرداری داخلی یا کمبود پرسنل ماهر.
  • ریسک فرآیند: نقص در رویه‌ها یا کنترل‌های داخلی، مانند مغایرت‌گیری ناکافی معاملات یا بررسی‌های ضعیف انطباق.
  • ریسک سیستم‌ها: زیان‌های ناشی از نقص‌های فناوری، شامل خرابی سخت‌افزار، اشکالات نرم‌افزاری یا قطعی شبکه.
  • رویدادهای خارجی: زیان‌های مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از رویدادهایی مانند بلایای طبیعی، تروریسم یا قطع برق که عملیات تجاری را مختل می‌کنند.

فجایع واقعی ریسک عملیاتی

هشدار / سلب مسئولیت

مثال‌های زیر نشان می‌دهند که شکست‌های عملیاتی چقدر سریع می‌توانند به زیان‌های فاجعه‌بار منجر شوند. این مثال‌ها بر ضرورت کنترل‌های داخلی قوی، فناوری قابل اعتماد و یک فرآیند معاملاتی منظم تأکید می‌کنند.

کاهش ریسک عملیاتی

برای معامله‌گران انفرادی، کاهش ریسک عملیاتی شامل چندین اقدام کلیدی است:

  • افزونگی فناوری: از یک پلتفرم معاملاتی قابل اعتماد با اتصال اینترنتی پایدار استفاده کنید. داشتن یک منبع اینترنتی پشتیبان را در نظر بگیرید.
  • نظم و انضباط فرآیند: یک چک لیست دقیق قبل از معامله اجرا کنید. جزئیات سفارش (نماد، مقدار، نوع سفارش) را قبل از اجرا دوباره بررسی کنید. از معامله در هنگام خستگی یا آشفتگی عاطفی خودداری کنید.
  • امنیت: در صورت امکان از احراز هویت دو مرحله‌ای استفاده کنید و مراقب کلاهبرداری‌های فیشینگ باشید.

۳. ریسک نقدینگی: عدم توانایی خروج

ریسک نقدینگی خطری است که شما قادر به فروش سریع یک دارایی بدون ایجاد افت قابل توجه در قیمت آن نخواهید بود. این خطر، گیر افتادن در یک موقعیت و عدم توانایی خروج از آن با ارزش منصفانه بازار است . این می‌تواند به دو دلیل اصلی اتفاق بیفتد:

  1. خریدار کافی در بازار وجود ندارد
  2. شما نمی‌توانید به تعهدات مالی خود عمل کنید زیرا دارایی‌های شما به سرعت قابل تبدیل به پول نقد نیستند.

این ریسک اغلب در بازارهای صعودی که فعالیت معاملاتی بالاست، نادیده گرفته می‌شود. با این حال، در زمان‌های استرس بازار، نقدینگی می‌تواند تبخیر شود و معامله‌گران دارایی‌هایی را نگه دارند که نمی‌توانند آنها را بفروشند.

هشدار : ریسک نقدینگی می‌تواند در محیط‌های معاملاتی شبیه‌سازی‌شده که شرکت‌های حمایتی فعالیت می‌کنند نیز خود را نشان دهد. از آنجایی که فیدهای قیمت از ارائه‌دهندگان نقدینگی و کارگزاران گرفته می‌شوند، ممکن است خود را با مشکلات نقدینگی و لغزش قیمت آنقدر بزرگ مواجه ببینید که از حداکثر حد افت سرمایه شما فراتر رود. این موضوع در معاملات روزانه نیز صادق است، به خصوص در حوالی انتشار اخبار مهم.

دو روی ریسک نقدینگی

تمایز قائل شدن بین دو نوع ریسک نقدینگی بسیار مهم است:

  • ریسک نقدینگی بازار: این به عدم توانایی در انجام معاملات در بازار گسترده‌تر بدون تأثیر بر قیمت دارایی اشاره دارد. بازاری با نقدینگی کم، اختلاف قیمت خرید و فروش زیاد و حجم معاملات کم خواهد داشت. سهام کم‌معامله، مشتقات عجیب و غریب یا برخی ارزهای دیجیتال اغلب ریسک نقدینگی بازار بالایی دارند.
  • ریسک نقدینگی تأمین مالی: این ریسکی است که یک شرکت یا فرد پول نقد کافی برای انجام تعهدات مالی کوتاه‌مدت خود، مانند مارجین کال، نخواهد داشت. حتی اگر دارایی‌های شما روی کاغذ ارزشمند باشند، اگر نتوانید آنها را برای پرداخت بدهی‌های خود به پول نقد تبدیل کنید، با بحران نقدینگی تأمین مالی مواجه خواهید شد.

این دو نوع ریسک به هم مرتبط هستند. کمبود نقدینگی بازار می‌تواند فروش دارایی‌ها را دشوار کند و منجر به بحران تأمین مالی شود.

مثال تاریخی: مدیریت سرمایه بلندمدت (LTCM)

فروپاشی صندوق پوشش ریسک مدیریت سرمایه بلندمدت (LTCM) در سال ۱۹۹۸ نمونه بارزی از ریسک نقدینگی است. LTCM از استراتژی‌های آربیتراژ با اهرم بالا در بازارهای با درآمد ثابت استفاده کرد. هنگامی که روسیه در سال ۱۹۹۸ بدهی خود را نکول کرد، باعث هجوم جهانی به سمت کیفیت شد. سرمایه‌گذاران دارایی‌های پرخطر را رها کردند و به سمت نقدشونده‌ترین اوراق قرضه خزانه‌داری ایالات متحده هجوم آوردند.

بازارهای اوراق بهادار با درآمد ثابت که LTCM در آنها فعالیت می‌کرد، یک شبه منجمد شدند. آنها نتوانستند بدون ایجاد افت فاجعه‌بار قیمت، موقعیت‌های عظیم خود را باز کنند. این بحران نقدینگی بازار منجر به بحران تأمین مالی شد، زیرا ضررهای آنها افزایش یافت و برای تأمین مارجین کال‌ها (margin call) با مشکل مواجه شدند. این صندوق که توسط برندگان جایزه نوبل اداره می‌شود، در کمتر از چهار ماه 4.6 میلیارد دلار ضرر کرد و برای جلوگیری از تعطیلی بازار جهانی، به یک بسته نجات 3.6 میلیارد دلاری با میانجیگری فدرال رزرو از یک کنسرسیوم بانکی نیاز داشت .

نکته حرفه‌ای

به میانگین حجم معاملات روزانه یک دارایی و اختلاف قیمت خرید و فروش آن توجه ویژه داشته باشید. حجم کم و اختلاف زیاد، نشانه‌هایی از نقدینگی ضعیف هستند. برای معاملات آتی و آپشن، به تعداد قراردادهای باز و حجم قراردادهای خاص توجه کنید. از معامله با حجم قابل توجه در بازارهای غیرنقدشونده، به ویژه با اهرم، خودداری کنید.

۴. ریسک سیستمی: اثر دومینو

ریسک سیستمی، ریسک فروپاشی کل سیستم مالی است، نه فقط شکست بخش‌های منفرد. این خطر یک شکست زنجیره‌ای است، جایی که فروپاشی یک موسسه یا بازار باعث ایجاد یک واکنش زنجیره‌ای در کل سیستم می‌شود. در حالی که ریسک سیستماتیک شامل حرکات گسترده بازار است، ریسک سیستمی، به هم پیوستگی ساختاری و شکنندگی خود معماری مالی را اندازه‌گیری می‌کند.

بانک مرکزی اروپا ریسک سیستمی را به عنوان خطری تعریف می‌کند که بی‌ثباتی مالی آنقدر گسترده می‌شود که به طور قابل توجهی توانایی عملکرد سیستم مالی را مختل می‌کند و در نهایت به رشد اقتصادی واقعی آسیب می‌رساند. رویدادهایی مانند بحران مالی ۲۰۰۸ و فروپاشی قریب‌الوقوع LTCM نمونه‌هایی از مواردی هستند که ریسک سیستمی به واقعیت تبدیل شد.

محرک‌های ریسک سیستمی

عوامل متعددی در ایجاد ریسک سیستماتیک نقش دارند:

  • ارتباط متقابل: مؤسسات مالی از طریق شبکه‌ای پیچیده از وام‌ها، مشتقات و سایر تعهدات به هم مرتبط هستند. شکست یکی از آنها می‌تواند منجر به ضرر و زیان بسیاری از مؤسسات دیگر شود.
  • اهرم مالی: سطوح بالای اهرم مالی، هم سود و هم زیان را تشدید می‌کند. وقتی یک موسسه با اهرم مالی بالا ورشکست می‌شود، زیان‌ها می‌توانند به اندازه‌ای زیاد باشند که طرف‌های مقابل آن را بی‌ثبات کنند.
  • همبستگی: در طول یک بحران، رفتار فعالان بازار می‌تواند بسیار وابسته به هم شود، زیرا همه آنها به یکباره به سمت خروج هجوم می‌برند و یک حلقه بازخورد از فروش و کاهش قیمت ایجاد می‌کنند.

مثال مدرن: مدیریت سرمایه آرکگوس

فروپاشی دفتر خانوادگی آرخگوس کپیتال منیجمنت در سال ۲۰۲۱، ریسک سیستماتیک مدرن را برجسته کرد. آرخگوس از سواپ بازده کل با چندین کارگزار اصلی برای ایجاد موقعیت‌های عظیم و با اهرم بالا در سهام متمرکز استفاده کرد. عدم پرداخت بدهی‌های بعدی، فروش آتشین چند میلیارد دلاری را در سراسر وال استریت مجبور کرد و خسارت مالی شدیدی به بانک‌های طرف مقابل کندتر مانند کردیت سوئیس وارد کرد.

این ماجرا نشان داد که چگونه یک نهاد واحد و عمدتاً بدون نظارت می‌تواند به دلیل استفاده از اهرم مالی و ارتباط با چندین بانک مهم سیستمی، یک تهدید سیستمی ایجاد کند.

آیا می‌توانید ریسک سیستماتیک را کاهش دهید؟

برای یک معامله‌گر انفرادی، کاهش مواجهه مستقیم با ریسک سیستماتیک دشوار است. این یک تهدید در سطح کلان است. با این حال، آگاهی کلید اصلی است.

  • سلامت مالی را زیر نظر داشته باشید: از ثبات مالی کارگزار، شرکت بیمه و موسساتی که با آنها تعامل دارید، آگاه باشید.
  • ریسک طرف مقابل را درک کنید: اگر مشتقات پیچیده را معامله می‌کنید یا در یک موسسه غیربانکی، حتی صندوق‌های شبیه‌سازی شده، صندوق دارید، بفهمید که طرف مقابل معامله شما کیست و اگر شکست بخورد چه اتفاقی می‌افتد.
  • آگاه باشید: به روندهای اقتصاد کلان، تغییرات نظارتی و نشانه‌های استرس در بخش بانکی توجه کنید. این موارد می‌توانند هشدارهای اولیه‌ای برای افزایش ریسک سیستماتیک باشند.

صرف نظر از ریسک سیستماتیک جهانی، برای معامله‌گران سهام، ریسک اصلی چیزی است که من آن را «ریسک سیستماتیک محلی» می‌نامم ، که به سادگی همان شرکت سهامی است که آنها با آن کار می‌کنند، نقدینگی برای پرداخت به معامله‌گران تمام می‌شود و تعطیل می‌شود و همه را در بلاتکلیفی رها می‌کند. توجه داشته باشید که تمام شدن نقدینگی ممکن است تقصیر یک شرکت نباشد (مثلاً شرکت کلاهبرداری باشد)، اما نقدینگی آنها می‌تواند توسط معاملات هماهنگ و سایر طرح‌های اجرا شده توسط گروه‌های معاملاتی کلاهبردار از بین برود. به همین دلیل است که اکثر شرکت‌های سهامی، معاملات سیگنال، معاملات هماهنگ، پوشش ریسک و کپی کردن حساب‌هایی را که مستقیماً متعلق به شما نیستند، ممنوع می‌کنند.

یکپارچه‌سازی یک چارچوب جامع مدیریت ریسک

بقا و پیشرفت در بازارهای مالی نیازمند یک استراتژی مدیریت ریسک است که فراتر از حد ضرر ساده باشد. یک معامله‌گر موفق باید به عنوان مدیر ارشد ریسک خود عمل کند و دائماً تهدیدها را از همه زوایا ارزیابی کند.

نوع ریسکتعریفمثالاستراتژی کاهش اثرات
ریسک بازارریسک ضرر ناشی از عواملی که کل بازار را تحت تأثیر قرار می‌دهند.بحران مالی ۲۰۰۸تخصیص دارایی، استراتژی‌های آپشن (در صورت وجود)، پوشش ریسک (در صورت مجاز بودن).
ریسک عملیاتیریسک زیان ناشی از فرآیندهای داخلی، افراد یا سیستم‌های معیوب.نقص نرم‌افزار نایت کپیتالافزونگی فناوری، فرآیندهای منظم، امنیت قوی.
ریسک نقدینگیریسک عدم توانایی در فروش سریع یک دارایی بدون افت قیمت.فروپاشی LTCMروی بازارهای نقدشونده تمرکز کنید، حجم و اسپرد را زیر نظر داشته باشید، اندازه موقعیت را مدیریت کنید.
ریسک سیستمیخطر ورشکستگی زنجیره‌ای در سراسر سیستم مالی.فروپاشی آرکگوس کپیتالسلامت طرف مقابل را زیر نظر داشته باشید، از ثبات مالی کلان مطلع باشید.

با درک و آمادگی برای این چهار نوع ریسک حیاتی، شما از یک معامله‌گر منفعل قیمت به یک مدیر ریسک فعال تبدیل می‌شوید. شما برای محافظت از سرمایه و حساب‌های خود نه تنها در برابر حرکات نامطلوب قیمت، بلکه در برابر خطرات ساختاری پنهانی که در بطن بازار کمین کرده‌اند، مجهزتر خواهید بود.

خلاصه / خلاصه؛ خلاصه

معامله‌گری موفق نیازمند نگاهی فراتر از مدیریت ریسک اولیه است. اکثر معامله‌گران چهار ریسک حیاتی را نادیده می‌گیرند:

  • ریسک بازار: ریسک اجتناب‌ناپذیر ناشی از نوسانات گسترده بازار (مثلاً تغییرات نرخ بهره، رکود اقتصادی). این ریسک را نمی‌توان با تنوع‌بخشی از بین برد، اما در صورت مجاز بودن پوشش ریسک، می‌توان از آن محافظت کرد.
  • ریسک عملیاتی: ریسک ناشی از خرابی‌های داخلی مانند اشکالات نرم‌افزاری، خطای انسانی یا کلاهبرداری. با استفاده از فناوری قابل اعتماد و فرآیندهای منظم، کاهش می‌یابد.
  • ریسک نقدینگی: خطر عدم توانایی فروش سریع یک دارایی بدون سقوط قیمت آن (مثلاً سقوط LTCM). با معامله در بازارهای نقدشونده و مدیریت اندازه موقعیت، از آن جلوگیری می‌شود.
  • ریسک سیستمی: ریسک فروپاشی دومینو مانند در کل سیستم مالی به دلیل به هم پیوستگی (به عنوان مثال، بحران 2008، Archegos). آگاهی از سلامت طرف مقابل و سلامت مالی کلان کلیدی است.

یک چارچوب جامع ریسک که هر چهار مورد را در نظر بگیرد، برای بقا و سودآوری بلندمدت در بازارهای مالی ضروری است.

سوالات متداول

تفاوت بین ریسک سیستماتیک و ریسک سیستمی چیست؟

ریسک سیستماتیک (یا ریسک بازار) ریسکی است که در ذات کل بازار وجود دارد و نمی‌توان آن را از طریق تنوع‌بخشی حذف کرد، مانند رکود اقتصادی یا تغییر در نرخ بهره. ریسک سیستمی، ریسک شکست زنجیره‌ای در سراسر سیستم مالی است، جایی که شکست یک نهاد می‌تواند باعث ایجاد واکنش زنجیره‌ای شود که به دلیل ارتباط متقابل سایر نهادها، آنها را نیز از بین می‌برد.

یک معامله‌گر خرد چگونه می‌تواند ریسک نقدینگی را مدیریت کند؟

معامله‌گران خرد می‌توانند با تمرکز بر دارایی‌های با نقدشوندگی بالا مانند شاخص‌های سهام اصلی (S&P 500)، سهام شرکت‌های بزرگ، جفت ارزهای اصلی (EUR/USD) و قراردادهای آتی ماه آینده برای کالاهای اصلی، ریسک نقدینگی را مدیریت کنند. همیشه قبل از ورود به معامله، میانگین حجم معاملات روزانه و اختلاف قیمت خرید و فروش را بررسی کنید. اختلاف قیمت کم و حجم بالا نشان‌دهنده نقدینگی خوب است.

آیا ریسک عملیاتی فقط مشکل شرکت‌های بزرگ نیست؟

خیر. در حالی که شکست‌های چشمگیر مانند Knight Capital تیتر خبرها می‌شوند، معامله‌گران شخصی روزانه با خطرات عملیاتی مواجه هستند. این خطرات شامل قطع اتصال اینترنت، خرابی کامپیوتر، خطای “انگشت بزرگ” هنگام ثبت سفارش یا از کار افتادن پلتفرم کارگزار شما در طول یک رویداد مهم بازار می‌شود. داشتن سیستم‌های پشتیبان و یک روال معاملاتی منظم برای همه بسیار مهم است.

چرا تنوع‌بخشی نمی‌تواند از ریسک بازار جلوگیری کند؟

تنوع‌بخشی با پخش سرمایه‌گذاری‌ها در دارایی‌هایی که همبستگی کمی با یکدیگر دارند، عمل می‌کند. این امر ریسک غیرسیستماتیک را که مختص یک شرکت یا صنعت واحد است، کاهش می‌دهد. با این حال، ریسک بازار توسط عواملی هدایت می‌شود که به طور همزمان بر همه دارایی‌ها تأثیر می‌گذارند، مانند رکود اقتصادی جهانی. در طول چنین رویدادهایی، همبستگی بین طبقات مختلف دارایی اغلب افزایش می‌یابد، به این معنی که همه آنها تمایل دارند با هم به سمت پایین حرکت کنند و تنوع‌بخشی را کمتر مؤثر می‌سازد.